23  WOJSKOWY SZPITAL UZDROWISKO WO -  REHABILITACYJNY  LĄDEK ZDRÓJ
sanatoriumrehabilitacja NFZleczenie płatnedla żołnierzypobyty hotelowerehabilitacja ZUSgaleria fotoDom Weteranaprzetargiogłoszeniaplan zdrojuadres - kontaktkryty basenaktualnościlinki
 

KRIOKOMORA

 
REWELACYJNA METODA LECZENIA ZIMNEM
Ośrodek Rehabilitacyjny Wojskowego
Szpitala
 Uzdrowiskowo – Rehabilitacyjnego
w Lądku Zdroju od września 2004 roku dysponuje nowoczesną „kriokomorą”. Zabiegi w kriokomorze zyskują coraz większą popularność zarówno w Polsce, jak i na świecie. Z kriokomory korzystają
kuracjusze naszego sanatorium, jak również kuracjusze z sąsiednich ośrodków.
Coraz częściej z zabiegów w kriokomorze korzystają sportowcy,
gdyż znacznie podnoszą one wydolność organizmu, zwiększają zakres
 ruchomości stawów oraz zwiększają siłę mięśni

JAKIE JEST ODDZIAŁYWANIE ZABIEGU W KRIOKOMORZE NA ORGANIZM LUDZKI?

W oddziaływaniu wyróżnia się dwie fazy. W l fazie następuje zwężenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie przepływu krwi i obniżenie metabolizmu. W II fazie organizm, broniąc się przed zimnem, rozszerza naczynia krwionośne, powodując nawet 4-krotnie większy przepływ krwi. Tym samym zwiększa się dotlenienie i dożywienie najgłębiej położonych tkanek.

EFEKTY OSIĄGANE PO ZASTOSOWANIU SERII ZABIEGÓW W KRIOKOMORZE.

Po serii 10 zabiegów krioterapii ogólnoustrojowej obserwuje się zmniejszenie dolegliwości bólowych. Uzyskuje się działanie przeciwzapalnie i zmniejszające obrzęki. Następuje wzmocnienie układu odpornościowego i ochrona przed infekcjami. Wyraźnie poprawia się krążenie i usuwanie toksyn z organizmu. Usuwane jest zmęczenie, bóle głowy, bezsenność, podnosi witalność. U osób z depresją poprawia nastrój i samopoczucie. Zabiegi w kriokomorze odmładzają, ujędrnią skórę, likwidują celulitis, wspomagają odchudzanie.

WSKAZANIA DLA LUDZI AKTYWNYCH I SPORTOWCÓW.

Zabiegi w kriokomorze znacznie podnoszą wydolność organizmu, zwiększają zakres ruchomości stawów, zwiększają siłę mięśniową, zwiększają stężenia hormonów, polepszają przemianę materii, zwiększają nasycenie tkanek w tlen, sprzyjają eliminacji nagromadzonych produktów przemiany materii, poprawiają krążenie w naczyniach chłonnych, rozszerzają naczynia krwionośne. Dla osób zdrowych, ale zmęczonych i przepracowanych zabiegi w kriokomorze stanowią doskonałą formą odnowy biologicznej.

WSKAZANIA DO KRIOTERAPII OGÓLNOUSTROJOWEJ

Reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów. Choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych i kręgosłupa, dna moczanowa, dyskopatie. Zapalenie okołostawowe ścięgien, torebki stawowej, mięśni. Urazy stawów i tkanek miękkich. Zespół Sudecka. Niedowłady spastyczne. Zmęczenie mięśni.

PRZECIWWSKAZANIA DO ZABIEGÓW W KRIOKOMORZE

Przeciwwskazaniem jest nieuregulowane nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia oraz niestabilna choroba wieńcowa

KTO MOŻE KORZYSTAĆ Z ZABIEGÓW  I JAKIE SĄ KOSZTY?

Z zabiegów w kriokomorze może korzystać prawie każdy. W tym celu należy zadzwonić  na nr 74 -81 17 582
do obsługi kriokomory lub zgłosić się osobiście w celu ustalenia terminu badania lekarskiego i zabiegów.

KRIOKOMORA
ul. Orla 4
57-540 Lądek Zdrój
telefon 074 – 8117582
 

 

 

         Krioterapia to pojęcie dość szerokie a w/g najprostszej definicji oznacza leczenie zimnem . Kryos znaczy po grecku mróz.  Najstarsza wzmianka o wykorzy­staniu zimna do leczenia pojawiła się ok. 2500 roku p.n.e. Początkowo do oziębiania wykorzystywano zimną wodę, śnieg, lód. Przykładanie zimnych okładów łagodzących ból lub gorączkę znane jest od bardzo dawna i nadal stosowane. Dzisiaj mówiąc o krioterapii mamy  na myśli niekoniecznie tylko miejscowe stosowanie zimna, a dzięki ogromnemu postępowi technicznemu mamy do czynienia z temperaturami niższymi niż temperatura suchego lodu (CO2- -78o C). Ogólnie rzecz biorąc, zimno stosuje się z dwóch powodów, aby pobudzić różne procesy fizjologiczne oraz aby zniszczyć tkanki patologicznie zmienione. W latach 40-tych XX wieku zaczęto tworzyć naukowe podstawy niszczenia niską temperaturą tkanki nowotworowej a w latach 60-tych rozwinęła się jako odrębna dziedzina kriochirurgia odnosząca coraz większe sukcesy na polu walki z różnymi chorobami. Nowe możliwości wykorzystania krioterapii pojawiły się dopiero w latach 70-tych, kiedy zaczęto stosować w leczeniu temperatury poniżej – 1000 C. To właśnie wtedy profesor T. Yamauchi z Japonii i profesor R. Fricke z Niemiec udowodnili, że zastosowanie ciekłego azotu (-195 0C) na chorą okolicę ciała wywołuje wiele różnych reakcji obronnych. W 1978 roku w Japonii powstała pierwsza w świecie komora niskotemperaturowa, którą zastosowano do leczenia chorych  z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Koncepcja krioterapii ogólnoustrojowej przewędrowała następnie do Niemiec. Pierwsze polskie przenośne urządzenie do miejscowego nadmuchu parami ciekłego azotu powstało w 1984 roku we Wrocławiu. W 1989 w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu powstał polski prototyp komory kriogennej, którą następnie zainstalowano, jako pierwszą w Polsce, w szpitalu w Kamiennej Górze. Od 1996 roku w AWF we Wrocławiu działa druga komora kriogeniczna polskiej konstrukcji. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii koszty zabiegów krioterapeutycznych zmniejszyły się i ta metoda leczenia została bardziej rozpowszechniona. Z tego też powodu nasze obserwacje są szersze i dysponujemy większym zakresem wiedzy na temat zastosowania zimna w różnych jednostkach chorobowych. Krajowy Konsultant ds. Reumatologii, Pan profesor Jacek Szechiński z AM we Wrocławiu, podczas Zjazdu Reumatologów Polskich stwierdził: „ krioterapia ogólnoustrojowa to jedyna znana mi metoda leczenia chorób reumatoidalnych pozbawiona skutków ubocznych”.

         Krioterapia ogólnoustrojowa polega na umieszczeniu osoby w komorze kriogenicznej, w której temperatura wynosi od  -100 do -160 stopni Celsjusza. Ważne jest aby ochładzana była powierzchnia całego ciała wraz z głową ,gdzie znajduje się największa liczba termoreceptorów, które to odpowiedzialne są za efekt terapeutyczny. Kriosauna stanowi rodzaj krioterapii jednak z wyłączeniem ter­moreceptoróww na głowie. Wobec czego należy uznajże, że zabiegi w kriosaunie, są zabiegami pośrednimi pomiędzy krioterapią ogólnoustrojową a krioterapią lokalną.

        Teraz należałoby zadać pytanie, na czym polega sukces terapeutyczny  zastosowania niskich temperatur? Otóż , zimno staje się intensywnym bodźcem wywołującym wiele różnych reakcji obronnych organizmu. Poddany krioterapii pacjent , paradoksalnie, odczuwa przez kilkanaście sekund ciepło, co jest skutkiem skurczu naczyń. Potem następuje  szybkie rozszerzenie naczyń krwionośnych i przyspieszenie przepływu krwi, utrzymujące się do 5-ciu godzin. Przekrwienie jest tym większe, im znaczniejsze było oziębienie. Efektem zabiegu jest ogrzanie ciała korzystniejsze niż ogrzanie energią cieplną z zewnątrz.

Po kilku godzinach od zabiegu zmniejszają się obrzęki chłodzonych tkanek, poprawia się przepływ chłonki i oczyszczanie jej w układzie limfatycznym. Odrębnych badań wymagało określenie zmian fizykochemicznych powstających pod wpływem zimna, które mają istotne znaczenie lecznicze. Dziś wiemy, że są one wszechstronniejsze niż można się było spodziewać. Pod wpływem krioterapii wzrasta stężenie wielu hormonów i neuroprzekaźników, np. kortyzolu, endorfin,adrenaliny, noradrenaliny i testosteronu. W układzie nerwowym przewodnictwo impulsów nerwowych staje się wolniejsze przez co zmniejsza się napięcie mięśniowe. Krótkotrwałe jednak nacieranie  np. lodem powoduje zwiększenie napięcia mięśniowego ale stosowanie temperatury 00 C przez 10 minut lub temperatury od -1100 C do – 1200 C ponad 1 minutę powoduje zmniejszenie napięcia mięśni. Do tego efektu dochodzi wskutek zmniejszenia aktywności wrzecionek mięśniowych , zmniejszenia aktywności motoneuronów gamma, jak i w wyniku analgetycznego działania tego zabiegu . Poza tym tego rodzaju zimno okazało się być skuteczną bronią w walce z wolnymi rodnikami a pośrednio z chorobami degeneracyjnymi u podłoża których leży stres oksydacyjny. Zimno jest bowiem  też skutecznym sposobem odnowy biologicznej i opóźnia efekty starzenia się. Istnieją również doniesienia o możliwości wykorzystania tej metody w profilaktyce osteoporozy. Doświadczenia wykazały, że krioterapia ogólnoustrojowa zwiększa odporność organizmu poprzez wzrost liczby limfocytów i komórek NK. Zaobserwowano również korzystny wpływ krioterapii ogólnoustrojowej na psychikę. U poddanych takiej terapii pacjentów znikało zmęczenie, poprawiał się nastrój i często występowała poprawa w zakresie wypoczynku nocnego. Głęboka relaksacja całego ciała i poprawa nastroju potrafi się utrzymywać przez długi czas po zakończeniu cyklu terapeutycznego(649 Polish Psychiatry Psychoterapy).

         Biologiczny wpływ , jaki wywiera zastosowane zimno, zależy przede wszystkim od:  - temperatury osiągniętej w tkance,

  • czasu utrzymania się obniżonej temperatury tkanki,

  • tempa schładzania.

Szybkość wymiany ciepła zależy od:

  • różnicy temperatur,

  • przewodnictwa cieplnego i pojemności cieplnej tkanek,

  • czasu trwania ekspozycji na zimno.

Zimno działa na organizm w dwóch fazach. W pierwszej powoduje zwężenie naczyń w skórze i tkance podskórnej co jest realizowane za pomocą termoreceptorów , które poprzez układ współczulny przekazują impulsy do zwężenia naczyń krwionośnych. Jest to rodzaj reakcji obronnej przed dalszą utratą ciepła. W tym okresie dochodzi do zmniejszenia przemiany materii w następstwie zmniejszonego przepływu krwi w ochłodzonych tkankach. Taka reakcja najsilniej jest wyrażona w kończynach. Reakcje naczynioruchowe wyjątkowo słabo wyrażone są w skórze głowy i twarzy.  Natomiast podczas stosowania krioterapii ogólnoustrojowej zgodnie z zaleceniami co do czasu trwania ekspozycji i wartości stosowanych temperatur i przeciwwskazań, jest to metoda bezpieczna i skuteczna w leczeniu wielu schorzeń i nie występuje niebezpieczeństwo wychłodzenia organizmu. Istnieją jednak sytuacje, które powodują znaczne obniżenie temperatury w sposób niekontrolowany, to dotyczy osób leczonych neuroleptykami z grupy fenotiazydów. Z tego powodu zażywanie takich leków jest przeciwwskazaniem do korzystania z zabiegów krioterapii ogólnoustrojowej. Zachodzący pod wpływem zimna skurcz naczyń powierzchownych powoduje zwiększenie oporu naczyniowego na obwodzie, czego następstwem jest podwyższenie ciśnienia skurczowego krwi     i obciążenie serca pracą zwiększającą zapotrzebowanie na tlen. Mimo że praca serca zwiększa się, to w tych warunkach częstość jego skurczów maleje. Zachodzące pod wpływem zimna zmiany w czynności układu krążenia, nie stanowią żadnego niebezpieczeństwa u ludzi zdrowych. Muszą być natomiast poważnie traktowane u osób z chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością krążenia czy u osób z niestabilnym nadciśnieniem. U nich ekspozycja na zimno może wyzwolić bóle dławicowe lub znaczny wzrost ciśnienia tętniczego. W drugiej fazie działania zimna powierzchowne naczynia krwionośne ulegają rozszerzeniu i występuje wtedy przekrwienie tkanek, na które bezpośrednio działa zimno. Jeżeli naczynia krwionośne są zdrowe to prawidłowo reagują na zimno i nie należy się obawiać przetrwałego zwężenia naczyń. Zdrowe naczynia podlegają bowiem tzw. reakcji Lewisa polegającej na naprzemiennym zwężaniu i rozszerzaniu się naczyń powierzchownych. Tak więc po 2-6 minutach od oziębienia występuje rozszerzenie naczyń krwionośnych powodujące nawet czterokrotnie większy przepływ krwi. Stan taki może trwać przez 2-4 godzin po zabiegu. Zwiększony w ten sposób przepływ krwi powoduje podwyższenie temp. skóry do ok. 80 C. Tym samym dochodzi do zwiększenia przemiany materii na drodze tzw. termogenezy drżeniowej i bezdrżeniowej. Ta pierwsza to rodzaj drżenia z zimna, gdzie wówczas wytwarzana energia uwalnia się w postaci ciepła i wzrasta przepływ  krwi przez skórę. Termogeneza bezdrżeniowa pobudzana jest przez układ współczulny. Na skutek aktywacji układu adrenergicznego wzrasta przemiana materii mająca na celu wyrównanie utraty ciepła.

         Zimno stosowane w celach leczniczych działa:

  •  przeciwbólowo-hamując nocyceptory w skórze, częściowym lub całkowitym blokowaniem włókien C i zmniejszeniem uwalniania mediatorów bólu oraz zwiększonym wyrzutem beta-endorfiny,

  •  przeciwzapalnie-hamując przemianę materii komórek objętych procesem zapalnym, zmniejszeniem aktywności mediatorów zapalenia

  •  przeciwspastycznie- zmniejszając pobudliwość włókien nerwowych i szybkości ich przewodzenia a przez to obniżenie napięcia mięśni,

  •  przeciwobrzękowo- poprzez poprawę perfuzji chłonki,
     

  • Być może są jeszcze inne, dotąd nieopisane, sposoby działania zimna o których dowiemy się niebawem.

 

Wskazania do krioterapii ogólnoustrojowej są bardzo rozległe. Należą do nich:

  • ostre i przewlekłe choroby stawów i chrząstek stawowych, jak np. reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, dna, choroba Bechterewa, zespół Reitera, kolagenozy, liszaj rumieniowaty, przewlekłe zmiany zwyrodnieniowe stawów m.in. PHS

  • zespoły bólowe kręgosłupa, stany po operacji dyskopatii

  • zapalenia ścięgien, fibromialgie

  • następstwa urazów-skręcenia zwichnięcia, zespół algodystrofii, przykurcze w stawach, obrzęki pourazowe i pooperacyjne, zespoły bólowe na skutek wytworzonych blizn

  • profilaktyka osteoporozy

  • choroby neurologiczne-niedowłady spastyczne, stwardnienie rozsiane, ch. Parkinsona, polio, ostre zapalenia nerwów

  • defekty immunologiczne i choroby z autoagresji, kolagenozy

  • depresja , bezsenność, migreny

  • otyłość

  • może być również stosowana w częstoskurczu napadowym, cukrzycy i niewielkich żylakach kkd

  • ma zastosowanie w odnowie biologicznej i budowaniu odporności immunologicznej u osób łatwo zapadających na choroby infekcyjne,

  • żylaki odbytu, przetoki, opóźniony zrost kości.

 

Przeciwwskazaniami do stosowania krioterapii całego ciała są:

l   ciężkie choroby serca i ukł. krążenia, jak niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu serca, stan po zawale m. sercowego, choroba wieńcowa serca, nadciśnienie tętnicze

  • krioglobulinemia, hemoglobinuria na zimno

  • nadwrażliwość na zimno, odmrożenia,

  • choroby nerek i pęcherza moczowego

  • znaczna niedokrwistość

  • zaburzenia troficzne, zaburzenia czucia, polineuropatie

  •  nowotwory

  • zaburzenia mikrokrążenia tkanek jak w zarostowo-zakrzepowej miażdżycy tt, cukrzycy, niewydolności żylnej,

  •  wiek poniżej 10 roku życia

  • ch. Raynauda (dyskusyjnie)

  • silna reakcja w „cold pressure test”

  • choroby płuc,

  • stany wyniszczenia i wygłodzenia,

  • ostre infekcje, wysoka temperatura ciała,

  • stany zapalne i zakrzepowe żył,

  • miastenia,

  • miotona,

  • klaustrofobia. 

  • Po wykonaniu serii zabiegów następuje:

  • zwiększenie zakresu ruchomości stawów ze zmniejszeniem sztywności porannej

  • wzrost siły mięśniowej

  • zmniejszenie bólu

  • zwiększenie tolerancji wysiłku fizycznego

  • ograniczenie stosowania NLPZ

Badania przeprowadzone we Wrocławiu, Katedra Rehabilitacji AWF, wykazały że po 10 zabiegach krioterapii ogólnoustrojowej zwiększa się pozytywna aktywność biochemiczna organizmu. Inne ośrodki jak np. EKOMED zalecają kurację złożoną z 15 zabiegów krioterapeutycznych po , której obserwują wielomiesięczne remisje przewlekłych chorób narządu ruchu.

         Kriokomora „Arctica” jest to komora z wykorzystaniem zjawiska zalegania chłodu i bezpośredniego wtrysku do jej wnętrza ciekłego powietrza o temperaturze -1900 C. Do zasilania kriokomory stosowane jest syntetyczne ciekłe powietrze (jednorodna mieszanina azotu i tlenu). Poziom tlenu kontrolowany jest przez mikrokontroler ,który reguluje automatycznie jego stężenie w kabinie zabiegowej. Wysoka sprawność tego urządzenia istnieje dzięki eliminacji systemów wymienników ciepła i osuszaniu gazu znajdującego się w tradycyjnych komorach kriogenicznych. Zużycie ciekłego powietrza wynosi ok. 100 kg na godzinę pracy komory. Jednocześnie może korzystać 4 osoby z zabiegu krio. Od wewnętrznej strony, kabina jest wyłożona specjalnie selekcjonowanym i impregnowanym drewnem, które daje wrażenie ciepła i bezpieczeństwa. Dodatkowo przeźroczysty sufit i oświetlenie wnętrza kabiny zabiegowej lampą fototerapeutyczną podnosi komfort przebywającego w niej pacjenta. W czasie trwania zabiegów w kriokomorze utrzymywany jest automatycznie zadany poziom temperatury. Kabina po cyklu zabiegów wymaga ok. sześciogodzinnego procesu suszenia. W tym samym czasie zostaje wykonywana automatycznie dezynfekcja jej wnętrza. Odbywa się to dzięki zastosowaniu generatora ozonu. Ozon jest gazem o krótkim okresie połowiczego rozpadu (ok.40 min.)w związku z tym następnego dnia zabiegowego kriokomora jest całkowicie bezpieczna dla pacjentów. Zabiegi w komorach „krio” są początkowo aplikowane przez ½ minuty i stopniowo wydłuża się czas zabiegu do 3 minut.

         Pacjent do zabiegu musi być odpowiednio przygotowany i poinstruowany. Kwalifikacji co do wskazań i przeciwwskazań dokonuje lekarz poprzez badanie podmiotowe i przedmiotowe. Pacjent do zabiegu przystępuje w tzw. stroju zabiegowym- kostium kąpielowy, skarpetki, drewniaki, rękawiczki i nauszniki; ubranie powinno być wykonane z naturalnego tworzywa(wełna, bawełna) powinien również mieć przy sobie ręcznik.

Bezpośrednio przed zabiegiem w kriokomorze wykonuje się pomiar RR i tętna.

Następnie fizykoterapeuta udziela instruktażu odnośnie zachowania się w kabinie zabiegowej , o sposobie płytkiego oddychania przez nos i o indywidualnym czasie trwania zabiegu. Przed wejściem do kabiny zabiegowej pacjent zobowiązany jest założyć wcześniej otrzymaną maseczkę na usta i nos. Bowiem szybkie i bardzo znaczne ochłodzenie dróg oddechowych może doprowadzić do skurczu oskrzelików i trudności w oddychaniu. Przez cały czas zabiegu stan pacjenta jest nadzorowany przez fizykoterapeutę. Sygnałem do przerwania zabiegu jest: zblednięcie, zasinienie skóry oraz wystąpienie bólu u pacjenta czy złe samopoczucie. Wahadłowe drzwi otwierające kabinę zabiegową umożliwiają w łatwy sposób otworzenie ich przez osobę ,która chce opuścić kabinę.

         Po zabiegu krioterapii całego ciała niezbędna jest kinezyterapia , której wykonanie jest warunkiem koniecznym aby zabieg przyniósł żądany efekt terapeutyczny. Kinezyterapia prowadzona jest pod kierunkiem fizjoterapeuty. Trwa zwykle 20-30 minut. Dzięki uzyskaniu efektu przeciwbólowego z zastosowanej krioterapii pacjenci są w stanie wykonać znacznie większy zakres ruchów w stawach i tym bardziej jest efektywna rehabilitacja ruchowa prowadzona bezpośrednio po zabiegu krioterapii ogólnoustrojowej. 

         W 23 WSz U-R zabiegi krioterapii ogólnoustrojowej są prowadzone od września 2004 roku w kriokomorze ”Arctica” wykonanej przez CryoFlex Poland Sp. z o.o.

 

I sanatorium - NFZ I rehabilitacja - NFZ I leczenie-odpłatne I dla żołnierzy z misji I Dom Weterana I pobyty hotelowe I kriokomora I galeria I
I przetargi I ogłoszenia I plan zdroju I adres - kontakt I rehabilitacja ZUS I basen I linki I start I